طراحی نظارت و اجرای پروژه های لوکس معماری ، بازسازی و دکوراسیون داخلی
22172069- 22172068 - 09125754921
برای تماس کلیک کنید 09125754921

بررسی سبک معماری ایران در دوره پهلوی

بازگشت به لیست مقالات » | دوشنبه 17 خرداد 1400 در ساعت 17 : 1 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

در این مقاله از شرکت دکوراسیون هیرادانا به بررسی سبک معماری  در دوره ی پهلوی می پردازیم ، در این مقاله با ما همراه باشید :

در واقع معماری ایران همزمان با دوره پهلوی تغییر بسیار چشمگیری کرد . معماری در دوره رضاخان تا حد زیادی دنباله روی معماری باستانی دوران هخامنشی بود و بسیاری از بناهای طراحی و اجرا شده در دوره رضاخان مانند بناهای دوره هخامنشی ستون های بسیار زیادی داشتند .

برای اینکه بتوان معماری ایران در دوره پهلوی را بررسی کنید باید آن را به دوقسمت پهلوی اول و دوره پهلوی دوم تقسیم نمایید .

دوران سلطنت رضاخان که در سال‌های ۱۳۰۴ تا ۱۳۲۰ می باشد ساخت‌ وسازهای زیادی انجام شد که می توان  ساخت مدرسه  ، راه آهن و دانشگاه را مثال زد .

در دوره پهلوی اول جریان اصلی معماری نئوکلاسیک باستان گرا می باشد . در معماری نئوکلاسیک تزئینات ساختمان و یا در طراحی نما از عناصر معماری ایران باستان مورد استفاده قرار می گرفت اما دکوراسیون داخلی و درون ساختمان بر اساس نیازهای کاربردی جدید  طراحی می شد .

در این دوران می توان به کاخ شهربانی که از شاخص ترین نمونه های معماری نئوکلاسیک بود اشاره کرد .

معرفی و بررسی سبک معماری ایران در دوره پهلوی

سر ستون های این ساختمان با نماد جانوران اساطیری و نقش سربازان هخامنشی که کاملاً از معماری هخامنشی الهام گرفته شده و پله های ساختمان نیز یادآور کاخ آپادانا می باشد .

معرفی و بررسی سبک معماری ایران در دوره پهلوی

در سال ۱۳۱۳ شروع به ساخت یک نمونه دیگر موزه ایران باستان کرد و در سال ۱۳۱۶ به پایان رسید و در طراحی و اجرای نما و سر در این ساختمان از طاق کسری الگوبرداری شده است .

به علت آنکه رضاخان به فرهنگ غرب علاقه بسیاری داشت نسل دیگری از بناها را بوجود آورد که نشانه‌های معماری باروک نیز در آن دیده می شد .

در دوره پهلوی اول معماری نئوکلاسیک ایران با توجه به گرایش رضاخان در دوره تاریخی پیش از اسلام و روابط خوب با نازی ها که پرچمدار معماری نئوکلاسیک بود بسیار تقویت شد .

برای اینکه این سبک معماری پیاده سازی شود خود حکومت دستور ساخت بناهایی با این سبک را می داد و به همین دلیل معماران اروپایی را برای طراحی ساختمان های دولتی به ایران دعوت می‌کرد .

از ویژگی های نئوکلاسیک باستان گرای ایرانی که به سبک ملی نیز نامیده می شود می توان به چند موارد اشاره کرد :

•  ایوان های بزرگ و مرتفع در ورودی ها

•  ستون‌ها و سر ستون‌ها به سبک تخت جمشید

•  طراحی پنجره ها و قاب ها به سبک معماری تخت جمشید

•  استفاده از کنگره ها در بام کاخ ها

•  استفاده از سنگ و سیمان به عنوان مصالح  

•  استفاده از نقش های مورد استفاده در تخت جمشید

با حذف و تعدیل گرایش‌های نئوکلاسیک و باستان گرایانه در دوره پهلوی دوم (در سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷) تغییرات جدی در سبک معماری نیز رخ می دهد .

بیشترین تاکید در این دوره بر کاربردی بودن طراحی ها می ‌باشد و شهرنشینی با سرعت بسیار زیادی در حال رشد است .

بر خلاف دوره پهلوی اول که جزء غالب معماری در ایران متاثر از سه جریان معماری اواخر قاجار و سبک نئوکلاسیک (سبک معماری) و مدرن بود ، معماری مدرن جریان غالب معماری در دوره پهلوی دوم بود .

در این دوره متاثر از کارهای لوکوربوزیه ، فرانک لوید رایت ، آلوورا آلتو ، ریچارد نویترا و جیمز استرلینگ طراحی داخلی مدرن پدید آمد و معماری شبه مدرنیستی ایران نیز نام گرفت .

  • برون گرایی

اصلی‌ترین عامل تغییرات شکلی در معماری دوره پهلوی پدیده برون گرایی در مقابل درون گرایی می باشد .

در دوره قبل از پهلوی-دوره قاجار-ویژگی اصلی معماری و طراحی داخلی درون گرایی بود اما شاخصه اصلی معماری دوران پهلوی برونگرایی بود .

در معماری این دوره پنجره ها اهمیت بسیار زیادی داشت و برای اولین بار رونمایی می‌ شدند و بالکن نیز نمادی از معماری کاخ و فصل شاهان بود و می توان گفت معماری شاهانه به حساب می آمد و در آن دوره پنجره ها یکی پس از دیگری به روی کوچه ها و خیابان های جدید که تازه احداث شده بودند باز می شد .

معرفی و بررسی سبک معماری ایران در دوره پهلوی

تا مدت های طولانی درونگرایی ویژگی اصلی معماری ایران بود و طبیعتا شیوه زندگی را تحت تاثیر خود قرار می داد و به همین دلیل باعث شکل‌گیری فضای خصوصی و عمومی شده بود .

با گذشت زمان و در دوران پهلوی برون گرایی جانشین درونگرایی شد و به ظاهر ساختمان و بناهای معماری تغییر کردند و تزئینات در قسمت بیرونی بیشتر شد ولی در باطن تغییرات فراوانی در سبک زندگی مردم شکل گرفت و شخصیت و علایق افراد بسیار تغییر پیدا کرد .

در معماری سنتی ایران ، خانه در بافت های شهری پیوسته ، متراکم و درونگرا برای زندگی خانوادگی  فضایی مخصوص به حساب می آمد و معمولاً اصل محرمیت در طراحی و ساخت آن رعایت می شد تا افراد خانواده از دید اشخاص نامحرم حفظ شوند .

7 / 10
از 2 کاربر
ارسال نظر
عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :

سایر مقالات