معماری پایدار چیست؟

معماری پایدار معماری است که در دنیای معماری تحولی شگرف بوده است که اصلی ترین هدف آن طراحی بر مبنای اصول پایداری در مصرف انرژسی میباشد. توسعه پایدار برای کاهش آلودگی محیط زیست و بهینه سازی مصرف انرژی و توجه معماران را به خود جلب کرده است و واکنشی در دنیای صنعتی مدرن و امروز به وجود آورده است.

 امروزه با توجه به مشکلات صنعت ،توسعه و پایداری بسیار ضروری است. این نوع معماری آسیب‌های ناشی از طراحی نمای ساختمان بر  منابع انرژی و محیط زیست را کم می‌کند. بنابراین ساختمانی که با طراحی پایدار ساخته می شود کمترین ناسازگاری را با محیط دارد .معماری پایدار که طراحی سبز نامیده می شود برخلاف الگوهای رایج عمل می‌کند. طراحی سبز در واقع مثلثی می باشد که در آن انرژی اکولوژی اقلیم سه راس اصلی آن می‌باشد . که ما در ادامه این مقاله در شرکت معماری هیرادانا به بیان آنها میپردازیم .

اهداف کلی معماری پایدار را با یکدیگر مرور می‌کنیم:

 جلوگیری از به کار بردن مصالح ساختمانی که نا سازگار با محیط هستند

 بالا بردن عمر مفید ساختمان

 کم شدن تولید ناخالصی های ساختمانی

استفاده مجدد از مصالح و مواد بازیافتی

احترام به طبیعت

کم شدن میزان تولید گاز دی اکسید کربن

حداقل آسیب به محیط پیرامون

مصرف محدود سوخت های فسیلی

 تطبیق و هماهنگی با محیط زیست

 استفاده از مصالحی که تولید مصرف و یا تخریب آنها با محیط سازگار می باشد.

 توجه به زندگی انسان و بهبود در وضعیت فیزیکی و روانی آن

 در طراحی ساختمان ها و طراحی داخلی که به سبک پایدار اجرا می شوند و محیط پیرامون با شرایط اقلیمی ارتباط دارند. این طراحی نیازهای کنونی بشر را به نحوی تامین می کند که نسل های آینده از منابع انرژی آن استفاده کنند. انعطاف پذیری بالا و راندمان بالا در استفاده از منابع انرژی از نکات ضروری این معماری می باشد. از این رو استفاده از منابع محدود موجود در طبیعت کم می‌شود و آلاینده‌های زیست محیطی برای جلوگیری از اختلال در چرخه طبیعت مدیریت می شود.

یک معمار می‌تواند با استفاده از منابع انرژی و مقدار استفاده از آنها در طراحی به یک معماری پایدار دست یابد.. توسعه پایدار نیازهای اساسی انسان را تامین می کند و سطح زندگی را ارتقا می بخشد .در حال حاضر به دلیل تغییراتی که در زندگی انسان ها به وجود آمده ادامه زندگی سالم را باید متکی به تجدیدنظر در روش ساخت و ساز دانست.

پایداری به معنی تداوم زندگی در آینده است و این مفهوم بر سه اصل صرفه جویی در کاربرد منابع ،طراحی انسانی و طراحی هماهنگ با چرخه حیات و استوار می باشد.

معماران در هنگام اجرای ساختمان و همچنین اجرای دکوراسیون داخلی باید با توجه به تداوم زندگی بشر و حفظ محیط زیست کار خود را انجام دهند.زیرا نقاط قوت و ضعف ساختمان است که در محیط زیست تاثیر دارد.

هدف اصلی این نوع طراحی ایجاد شرایطی برای ساختمان است که بتوان با استفاده از مصالح بازیافت شده استفاده از مواد طبیعی و معدنی را به حداقل برساند. در نتیجه نوعی تعادل در چرخه طبیعت ایجاد می‌شود و منابع طبیعی برای نسل‌های آینده از بین نمی رود. تغییر و تحول در طراحی و ساخت بنا با توجه به نیاز جامعه صورت خواهد گرفت. بنابراین اگر رابطه فناوری‌های نوین به اهداف پایداری مورد آموزش قرار گیرند و مشکلات زیست محیطی کم خواهد شد و نوآوری و تکنولوژی در خدمت پایداری قرار می گیرد.

معماران ایرانی که طراحی معماری پایدار را انجام داده‌اند

مهرداد ایروانیان

سهراب رفعت

امیرعباس ابوطالبی

بوده اند.

هنگامی که یک طراحی شروع میشود باید دقت داشته باشیم که علاوه بر مواردی مانند نور ،تناسبات،اقلیم و ... موارد دیگری نیز مانند استفاده بهینه از محیط زیست اهمیت دارند. این عوامل شامل هویت منطقه‌ای و فرهنگی مصالح ساختمانی سازگاری وابسته آب و هوا تامین نیازهای انسانی می باشد.یک طراح هنگام اجرای ساختمان و حتی بازسازی ساختمان پیدار باید دقت داشته باشد که بنایی که ساخته میشود برای آیندگان نیز مفید باشد.عوامل محیطی را در نظر بگیرد و بدون حذف کردن چیزی ،طراحی را با آنها انجام دهد.